
Powrót kreta 2
inspirująca piosenka o tworzeniu muzyki z pomocą Suno, o emocjach które człowiek nosi w sobie i które zamienia w piosenki, średnie tempo, ciepły klimat, pop-ballada z lekkim folkowym lub akustycznym brzmieniem, pianino, gitara i delikatne smyczki, kobiecy szczery wokal, wzruszająca i refleksyjna atmosfera, piosenka o tym że nasze utwory są naszymi emocjami, pragnieniami i życiem, a Suno pomaga zamienić je w piękne melodie

Powrót kreta 2
inspirująca piosenka o tworzeniu muzyki z pomocą Suno, o emocjach które człowiek nosi w sobie i które zamienia w piosenki, średnie tempo, ciepły klimat, pop-ballada z lekkim folkowym lub akustycznym brzmieniem, pianino, gitara i delikatne smyczki, kobiecy szczery wokal, wzruszająca i refleksyjna atmosfera, piosenka o tym że nasze utwory są naszymi emocjami, pragnieniami i życiem, a Suno pomaga zamienić je w piękne melodie
Lyrics
Intro – wesoło
Ogrodnik wstaje pewnego rana
Patrzy w ogród… mina zmieniona
Bo gdzie był trawnik i róże w rzędzie
Teraz kopczyków jeszcze więcej!
Verse 1
„Co się stało?!” – krzyczy zdziwiony
„Przecież kret miał jechać na wakacje!”
Nagle ziemia lekko drgnęła
I znajoma głowa wyskoczyła z dzieła
Kret się śmieje spod trawnika:
„Panie, wróciłem z urlopika!”
Chorus
Krecie! Co ty robisz tu?!
Miałeś jechać gdzieś hen w dal!
Miał być spokój, cisza w ogrodzie
A ty znów kopiesz po całej drodze!
Krecie! Co ty robisz tu?!
Ja już naprawdę dosyć mam!
Mój ogród przez twoje kopanie
Wygląda jak metro w wielkim planie!
Verse 2
Kret powiada całkiem śmiało:
„Bo się trochę pozmieniało.
Ja już nie jestem tutaj sam –
Rodzinę całą teraz mam!
Tu jest żona, tu są dzieci
Każdy sobie tunel kleci
Tu przedszkole, tam jadalnia
A pod grządką – wielka sypialnia!”
Chorus
Krecie! Co ty robisz tu?!
Miałeś jechać gdzieś hen w dal!
Ja tu sadzę marchew, cebulę
A ty robisz tunele jak króle!
Krecie! Co ty robisz tu?!
To już prawdziwe kretów królestwo tu!
Bo mój ogród przez waszą rodzinę
Ma pod ziemią całą krainę!
Bridge – komiczny moment
Ogrodnik wzdycha już bez siły:
„Krecie… może się pomyliliśmy.
Może ty tu rządzisz naprawdę
A ja tylko podlewam trawę…”
Final Chorus – wesoły
Krecie! Rządź już sobie tu!
Ja już nie mam siły znów!
Tylko jedno powiem Ci wprost:
Nie kop pod altaną… bo spadnie most!
Krecie! Żyj tu jak swój król!
Ja posadzę kwiaty znów!
Bo choć kopiesz jak szalony
Ogród z tobą jest… rozbawiony!
Outro – żartobliwe
A spod ziemi słychać głos:
„Panie… budujemy drugie piętro już!”
