ઢોલ વાગે ધરતી બોલે

ઢોલ વાગે, ધરતી જાગે

પગમાં તાલ ને મનમાં રાગે

માટી બોલે સૂર પુરાણા

ઘામે લખ્યા આપણા ગાણા

સાંજ પડે ને દીવો ઝગમે

હસે ગામ ને દુઃખ ભાગે

ઢોલ વાગે, કોણે રોકે?

હે… કોઈ નહીં, કોઈ નહીં!

તાલ ચઢે, સૌને ઝોકે?

હે… ધરતી મૈયા કહે હા!

યક્તારો એક સૂર પકડે

અલ્ગોઝા પવનને ઝકડી લે

હાથમાં તાળી, આંખમાં તેજ

સૂર સાંભળે વાલા ને વેજ

નાચે બાળ, નાચે વૃદ્ધ

એક જ તાલમાં સૌ સમૃદ્ધ

ઢોલ વાગે, કોણે રોકે?

હે… કોઈ નહીં, કોઈ નહીં!

તાલ ચઢે, સૌને ઝોકે?

હે… ધરતી મૈયા કહે હા!

માટીનો આ સૂર ન ભૂલે

નામ આપણું કાળે ન ભૂલે

જે સાંભળે તે જોડાય જાય

તાલ સાથે શ્વાસ મિલાય

ઢોલ વાગે, કોણે રોકે?

હે… કોઈ નહીં, કોઈ નહીં!

તાલ ચઢે, સૌને ઝોકે?

હે… ધરતી મૈયા કહે હા!

ઢોલ… ઢોલ… ઢોલ વાગે

હે… ઢોલ વાગે