Co jest?

Scrolluję feed, kolejny krzyk, kolejny hit,
Nagłówki płoną, autoplay nie chce ich...
Serce drży, alarm wbija się w noc,
Wiadomość jak broń, czerwony pasek to moc.
Pytam półgłosem, zimno mnie tnie:
Co jest… mogę? czy tu wolno mnie?
Dławi mnie cisza, ściany jak mur,
Słowa gasną, zostaje tylko ból.

Co jest…
(co jest?)
Co jest, nie wiem, czy mogę odezwać się.
Co jest, nie wiem, czy mogę żyć.

Klik, lawina, filmik w tysiąc pękł,
Krzyk w głośnikach, strach jak lęk.
„To nienawiść”, „to prawda” sąd bez ław,
Każdy komentarz jak wyrok idzie w świat.
Myśli chowam, dławię je w gardle,
Autocenzura ściska mnie nagle.
Wolność jak cień dusi mój głos,
Boje się mówić, a milczeć to cios.

Co jest, k**wa mać…
(co jest, k**wa mać?)
Co jest, k**wa mać? odezwać się czy zwiaaać? !
Co jest, kurwa mać, nie chcę milczeć, chcę wrzasnąć.

Telewizor syczy, w słuchawkach wojna,
Prawo jak młotem wali po skroniach.
Co miało chronić, zamyka w kajdanach,
Wolność to echo, w ciszy przegrana.

Zamykam oczy, słyszę wrzask,
Algorytm karmi mnie lękiem co raz.
Chcę krzyknąć „dość”, a wychodzi szept,
Bo ktoś powie: „to nienawiść, zamknąć go, precz”.

Co jest, k**wa jego pie*****na mać!
(co jest, k**wa jego pie*****na mać!)
Co jest? nie będę milczeć w tym mroku,
Co jest? krzyczę, płonę, stoję do końca w rozkroku.

Co jest…
(co jest…)
Co jest
...
(żyję,
mówię.)