Άχαροι δρόμοι , στενά μονοπάτια
σκόρπια η ζωή μου σε χίλια κομμάτια
άπονα χρόνια, πικρές αναμνήσεις
και η μόναξιά μου άστρο της δύσης

R
Συνήθισα ν' αδιαφορώ
για όλους και για όλα
τίποτα πια δεν καρτερώ
και σένα πάνω απ'όλα
Συνήθισα ν' αδιαφορώ
μα πάλι δεν θα κλάψω
ζωή, μπροστά μόνο θωρώ
και όλα θα τ' αλλάξω

Όνειρα άδεια, στείρες ελπίδες
όλη η ζωή μου γεμάτη παγίδες
λόγια μεγάλα, κενές υποσχέσεις
και πόσα καρδιά μου εσύ ν' αντέξεις

R
Συνήθισα ν' αδιαφορώ
για όλους και για όλα
τίποτα πια δεν καρτερώ
και σένα πάνω απ'όλα
Συνήθισα ν' αδιαφορώ
μα πάλι δεν θα κλάψω
ζωή, μπροστά μόνο θωρώ
και όλα θα τ' αλλάξω


© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)