Grasz na moich emocjach jak na skrzypcach

Cichy dźwięk - a boli jak krzyk

Każdy gest to kolejna zagrywka

Ciągniesz smyczek, choć brak już sił

Szarpiesz strunę, aż pęka bezgłośnie

Zostaję z ciszą, co krzyczy w środku

Byłeś mistrzem w partyturze fałszywej

A ja nutą w Twoim smutnym kodzie

Nie gram już z Tobą w ten koncert złudzeń

Nie chcę być dźwiękiem w Twojej burzy

Zerwała się struna - słyszysz?

To echo tych wszystkich ran

Twoje ręce - zręczne jak kłamstwa

Już nie dosięgną mnie tam

Zerwała się struna - dość!

Nie wróci ten sam ton

Bo teraz to ja -

Piszę swój własny dźwięk, swój dom

I może kiedyś, gdy zostaniesz sam

Usłyszysz ciszę, co dźwięczy jak żal

Zerwała się struna - słyszysz?

To echo tych wszystkich ran

Twoje ręce - zręczne jak kłamstwa

Już nie dosięgną mnie tam...