Był czas, który dzieliłem na pół

Rozstawiony szwedzki stół

Cudownych doświadczeń,

Których nie miałem dość

Lecz pojawiła się złość

i zniszczyła wszystko

Stawiam kropkę nad i

i już nie mówię, że kocham

A gdy mijamy się

To nie zapytam "co tam?"

Spalone mosty za mną

Byliśmy piękną parą

Ale dla Ciebie to było mało...

Ten rozdział jest już zamknięty

Dałem siebie każdą cząstkę

Traktowałem Cię jak wiosnę

W pełnym rozkwicie

Bo barwiłaś me życie

We wspaniałe momenty

a potem same zakręty

nieporozumienia

wszystko od niechcenia...

Stawiam kropkę nad i

i już nie mówię, że kocham

A gdy mijamy się

To nie zapytam "co tam?"

Spalone mosty za mną

Byliśmy piękną parą

Ale dla Ciebie to było mało...

...Wciąż za mało...

nicość z pięknem wygrała...