Beni Candan Usandırdı / Fuzûlî (1483-1556)

Lyrics
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı?
Felekler yandı âhımdan, murâdım şem‘i yanmaz mı?
Kamu bîmârına cânân devâ-yı derd eder ihsân;
Neçin kılmaz bana dermân, beni bîmâr sanmaz mı?
Gamım pinhân kılardım ben, dediler yâre kıl rûşen;
Desem ol bî-vefâ bilmem, inanır mı, inanmaz mı?
Şeb-i hicrân yanar cânım, döker kan çeşm-i giryânım;
Uyandırır halkı efgânım, kara bahtım uyanmaz mı?
Gül-i ruhsârına karşu gözümden kanlı akar su;
Habîbim, fasl-ı güldür bu, akar sular bulanmaz mı?
Değildim ben sana mâil, sen ettin aklımı zâil;
Bana ta‘n eyleyen gâfil, seni görse utanmaz mı?
Fuzûlî rind ü şeydâdır, her zaman halka rüsvâdır;
Sorun kim bu ne sevdâdır, bu sevdâdan usanmaz mı?
