Ateşin bacamı sardığında

Apansız kardığında

hayat beni sana

Ve vardığımda

o bin bir çiçekli bahçene

Bıraktım

gelip geçene üzülmeyi.

Büzülmeyi bir de,

İçimin soğuk

duvar diplerine.

Belki sen de

seversin diyordum

hayat bu ya

Sonra suya baktım ki

ne göreyim sen,

Gülümsüyorsun

desen desen, ışıl ışıl

ve rengarenk

Nasıl hoş bir ahenk,

gözlerindeyse bir bakış

İnce bir nakış misali zarif

Fakat bir o kadar keskin

Biz hepimiziz sen teksin,

bıçak çekti

gözlerime gözlerin.