VERSE 1

மழைத் தடாகம் மீது நான் விழுந்து,

அவனே கதவு தட்டினான் நேரம் மறியாது,

பிடிக்க நினைத்த உயரமே இகழ்வினை அற்றது,

வெற்றிப் பரிசு பலவீனமாய் மாறினது.

PRE-CHORUS

மறக்கவேண்டியே நாளிது உன் நேசமே,

இன்று நான் சொல்ல விரும்பிற்று – இது உனதே கேள்வி.

CHORUS

இது உன்னால் வேண்டப்பட்ட தாக்கம்,

ஊஞ்சலான சிலைகள் போல் தலைநேர் சுமை,

வெடிக்கும் இடியிலும் முதிய மண்ணிலும்,

இருள் மிதக்கிறது – தலைக்கோபுரம் நின்று.

VERSE 2

புலம்பும் நமக்குள் வலிகள் வலம் வரும்,

பத்து-ஒரு எதிரிகள் நம்மை சுற்றிவர்,

முகமீது மெல்ல சொன்னான் – திருப்ப முடியாது வழி,

சமர்முனையில் பிளவான பாதை ஓர் தீரா முனை.

PRE-CHORUS

காது கொடுத்து கேட்டாய், என் அசையும் உள்ளம்,

இன்று நான் கண்டு உணர்கிறேன் – இது உன்னதே கேள்வி.

CHORUS (repeat)

இது உன்னால் வேண்டப்பட்ட தாக்கம்,

ஊஞ்சலான சிலைகள் போல் தலைநேர் சுமை,

வெடிக்கும் இடியிலும் முதிய மண்ணிலும்,

இருள் மிதக்கிறது – தலைக்கோபுரம் நின்று.

BRIDGE

தானே தீர்மானம் எடுத்து நினைத்தாய்?

படுகாயம் விடாமல் பொறிந்து கொண்டாய்?

சமர்த்தின் ராணிங்க் காலம் – இப்போது நீ நடக்கிறாயா?

OUTRO

தலைப்பகுதி – “நிமிரும் பளு” என்று பேசினாய்,

ஆனால் இப்போது…

மிதக்கும் தலைக்கோபுரம் –

உன் சுமையே.