Tak nikt nie kochał. Przez tysiące lat

tylko przychodzi podobna miłość.

W taki dzień kwitnie wiosna na ziemi

I ziemia ubiera się od rana...

Oddycha cicho i lekko w błękit,

wyciąga ręce do gwiazd...

W taki dzień na ziemi rozkwita wiosna

i drży od słodkiej męki...

Moje serce więdnie od szczęśliwych oczu,

które płoną we mgle nade mną...

Krew rozlewa się i płynie w żyłach,

jakby pachniała komosą...

Hej, wy, jasne gwiazdy! Cichy mój księżycu!

Gdzie widzieliście więcej miłości?

Dla niej zerwię złotego Oriona,

ja – poeta robotniczej rannej...

Tak nikt nie kochał. Przez tysiące lat

tylko przychodzi podobna miłość.

W taki dzień kwitnie wiosna na ziemi

I ziemia ubiera się od rana...

Oddycha cicho i lekko w błękicie,

wyciąga ręce do gwiazd...

W taki dzień na ziemi kwitnie