Derman Ararım V.2

Ay ışığı düşer avlulara sessiz,

Rüzgarın uğultusu anlatır gecenin sırrını.

Adımlarım taş sokaklarda yankı yapar,

Her köşe, her duvar hatırlatır seni bana.

Kırık bir pencere önünde dururum,

Geçmişin gölgesiyle sarmaş dolaş.

Bir dua fısıldarım göğe,

Belki duyar, belki yanıt vermez ama beklerim.

Her nota bir özlem, her nefes bir hikâye,

Kalbim eski zamanlardan seslenir.

Gel de söyle bana, bu gönül neyle avunur?

Geceler boyu beklemek midir, yoksa susmak mı?

Rüzgarla savrulan yaprak gibi,

Her an seni ararım, her an seni anarım.

Sokak lambalarının sarı ışığı altında,

Gözlerimde geçmişin yansıması.

Bir tebessüm düşer hafifçe dudaklarıma,

Ama hüzün ağır, ve şehir sessiz.

Bir kuş uçar eski çınarın dallarından,

Sanki kanat çırparken zamanın ruhunu getirir.

Her çırpıntı, bir hatıra,

Ve her hatıra, bir özlem.

Her nota bir özlem, her nefes bir hikâye,

Kalbim eski zamanlardan seslenir.

Gel de söyle bana, bu gönül neyle avunur?

Geceler boyu beklemek midir, yoksa susmak mı?

Rüzgarla savrulan yaprak gibi,

Her an seni ararım, her an seni anarım.

Ve ay doğar yine, sessizce şahit olur bana,

Gözlerimde biriken her damla,

Bir başka zaman, belki başka bir yerde,

Seninle buluşur, belki de hiç eksilmeyen bir özlemle.