Για να σε βρω

Κατέβηκα σκαλιά

πολλά

μέσα στη Γη βαθιά

Πολύ βαθιά

Τα αστέρια χάθηκαν

Αφού έλειπες εσύ

Σκοτάδια με άγγιζαν

Να μου μαυρίσουν την ψυχή

Αλλά ευτυχώς που ήταν

η πύλη της κλειστή

Επειδή

εσύ κρατούσες το κλειδί

Τα αστέρια ρώτησα

και μου είπανε ψιθυριστά

Πώς μονοπάτι δύσβατο

με περιμένει στα ανοιχτά

Και στα κρυφά

Πώς θα περάσω μέσα

από καμίνι και φωτιά

Για να ορίζω εγώ

και να αλλάζω εγώ

της μοίρας μου τα γραφτά

Έλα και Πότισε λοιπόν

την διψασμένη μου καρδιά

Από το αθάνατο νερό

Ποτέ πια να μην διψά

Και ένα χαμόγελο

Να γνέφει μυστικά

Δείχνοντας τον δρόμο

Που πάει στην χαρά

Και Ρώτησα ξανά

τα αστέρια σιωπηλά

Μες στης νύχτας το γαλήνιο φώς

Ποιο είναι το έργο μου εδώ

Που είναι να παίξω εγώ

Μες της ζωής το σκηνικό;

Και μούπαν Πώς η αγάπη σου

είναι για μένα προορισμός

Και μου έδειξαν σημάδια

στο δικό σου Δρόμο Οδηγός

γεμάτος άγιο Έρωτα

Που οδηγεί στο φως

η αγάπη σου

στην ζωή μου έγινε

νόμος και ορισμός

Έλα και Πότισε λοιπόν

την διψασμένη μου καρδιά

Από το αθάνατο νερό

Ποτέ πια να μην διψά

Και ένα χαμόγελο

Να γνέφει μυστικά

Δείχνοντας τον δρόμο

Που πάει στην χαρά

Για να σε βρω

Κατέβηκα σκαλιά

πολλά

μέσα στη Γη βαθιά

Πολύ βαθιά

Τα αστέρια χάθηκαν

Αφού έλειπες εσύ

Σκοτάδια με άγγιζαν

Να μου μαυρίσουν την ψυχή

Αλλά ευτυχώς που ήταν

η πύλη της κλειστή

Επειδή

εσύ κρατούσες το κλειδί

Έλα και Πότισε λοιπόν

την διψασμένη μου καρδιά

Από το αθάνατο νερό

Ποτέ πια να μην διψά

Και ένα χαμόγελο

Να γνέφει μυστικά

Δείχνοντας τον δρόμο

Που πάει στην χαρά

Ρώτησα τα αστέρια

και μου είπανε εμπρός

Δρόμος στρωμένος

από εδώ και εμπρός

Δρόμος ανοιχτός

γεμάτος φώς

Ο δικός μας δρόμος

ο κοινός

Ο δρόμος μας

κοινός

Έλα και Πότισε λοιπόν

την διψασμένη μου καρδιά

Από το αθάνατο νερό

Ποτέ πια να μην διψά

Και ένα χαμόγελο

Να γνέφει μυστικά

Δείχνοντας τον δρόμο

Που πάει στην χαρά