[Verse 1]
Muling kinausap ni tiya, may lihim na dala,
Tunay na dahilan sa pagpunta sa Maynila.
May ibang hangarin, hindi ko maunawaan,
Kailangan ng orasyon, isip ko'y malinawan.

[Verse 2]
"Leia, anak, ikaw ang pinipili,
Bilang kahalili, Babaylan na maliksi.
Katangian ng lobo, sa'yo ay isasalin,
Sa paggawa ng mabuti, ikaw ang mangunguna rin."

[Refrain]
May dasal sa kanyang kamay, ipinatong sa aking ulo,
Lumiwanag ang isipan, kayang tanggapin ang tungkulin ko.
Ako'y tagapagmana, Babaeng Babaylan,
Pinakamalakas sa lahat, handang harapin ang kapalaran.

[Verse 3]
Buhat ng araw na iyon, nag-iba ang aking gawi,
May dasal tuwing umaga, bago almusal ang unahin.
Si tiya'y laging nauuna, hindi ko masabayan,
Sa pagkain ng tanghalian, sa hapunan kami'y nag-aayuno.

[Chorus]
Ako'y bagong Babaylan, may kapangyarihan sa kamay,
Orasyon at dasal, sa puso'y naka-ukit nang tunay.
Mahal kong tiya, sa akin ay nagtiwala,
Sa kabila ng hamon, ako'y handang magpatuloy sa laban.

[Verse 4]
Naglinis ng kusina, buong bahay aking inayos,
Nagwalis ng bakuran, bago mag-ala sais.
May bagong orasyon, 'Munda Corpus Meum!'
Nanumbalik ang katawan, parang bagong ligo't sariwa.

[Bridge]
Sa eskwelahan, may training kami,
Makakalaban ang team A, handang ipakita ang galing.
"Diyos nawa'y patnubayan ka," sabi ni tiya,
Sa bawat laban, ang dasal niya'y laging kasama.

[Coda]
Ako'y Babaylan, handa sa anumang pagsubok,
Sa dasal at orasyon, lakas ko'y muling bubuhos.
Sa bawat hakbang at laban, ako'y magtatagumpay,
Sa gabay ng Diyos at tiya, walang hindi kakayanin.