نازنین، اسمِ تو یه آهنگِ قدیمی هست

که تو گوشه‌ی ذهنم، همیشه زمزمه میشه و می‌پیچد

یه خاطره‌ی دور، یه تصویرِ محو و کمرنگ

که با گذشتِ زمان، رنگش پریده، اما هنوز میمونه، هنوز می‌مونه

(Chorus)

نازنین، مثل یه برگِ خزان، تو بادِ پاییز

سرگردان و تنها، به دنبالِ آرامشی که نیست

یه اسمِ زیبا، اما پر از غم و اندوه

که تو سکوتِ شب، با من همراه هست، همیشه هست

(Verse 2)

نازنین، یه رمزِ گمشده، تو معمایِ زندگی

که راهِ حلش رو نمیشه پیدا کرد، نیست

یه رویا، یه خاطره، یه حسرتِ بی‌پایان

که تو عمقِ قلبم، آشیانه ساخته، همیشه آشیانه ساخته

(Chorus)

نازنین، مثل یه برگِ خزان، تو بادِ پاییز

سرگردان و تنها، به دنبالِ آرامشی که نیست

یه اسمِ زیبا، اما پر از غم و اندوه

که تو سکوتِ شب، با من همراه هست، همیشه هست

Option 2 (More mysterious and evocative):

(Verse 1)

نازنین، یه سرابِ شگفت‌انگیز، تو بیابونِ خاطرات

که هر چقدر نزدیک‌تر می‌شی، دورتَر می‌ره، همیشه دورتَر

یه رازِ نهفته، تو عمقِ شب، تو سکوتِ بی‌پایان

که هر کسی جراتِ گشودنش رو نداره، نداره

(Chorus)

نازنین، یه معمایِ حل‌نشده، تو ذهنِ من

که تا ابد منتظرِ پاسخش می‌مونم، می‌مونم

یه اسم، یه راز، یه معنی که گمشده‌ست

اما زیبایی‌اش، همیشه جذاب و فریبنده‌ست

Option 3 (Stronger and more direct):

(Verse 1)

نازنین، یه کلمه، یه صدا، یه خاطره‌ی سنگین

از روزی که رفتی، فقط سکوت میمونه، فقط سکوت

یه اسمِ زیبا، روی لب‌هام، مثل یه زخم می‌مونه

که با گذشتِ سال‌ها، هنوز دردش میمونه

(Chorus)

نازنین، تو خاطره‌ها زنده میمونی، اما دور

یه سایه، یه تصویر، که همیشه همراهم هست، همیشه

این آهنگ، برایِ تو، برایِ یادِ تو

یه نفرین نیست، فقط یه حقیقت تلخه و سخته