[Zwrotka 1]
Lustro, powiedz, kim ja jestem...
Bo widzę twarz, ale nie wiem, gdzie sens.
Oczy zmęczone, noc nie przespana,
Człowiek po drodze, co się pogubił sam.
Kiedyś miałem cel, dziś mam pytania,
Za dużo ciszy, za mało gadania.
Błędy na barkach jak ciężki płaszcz,
Niby idę dalej, a stoję wciąż w miejscu, patrz.

[Pre-Chorus]
Mówią: „weź się w garść” — łatwo im rzec,
Gdy nie czują, jak to jest dźwigać ten ciężar co dzień.

[Refren]
Lustro, powiedz, kim ja jestem?!
Czemu ciągle walczę, choć brak mi już sił?
Czy jestem tym, co przetrwał wszystko,
Czy tym, co się zgubił i nie wie, gdzie iść?
Lustro, nie kłam — chcę znać prawdę!
Nawet jeśli boli jak cios w twarz.
Powiedz mi wprost, bez litości:
Czy jeszcze coś ze mnie zostało... czy to już strach?

[Zwrotka 2]
Zbyt wiele twarzy, co miały zostać,
Zbyt wiele słów, co nie miały powstać.
Jedni odeszli — nawet nie boli,
Innych bym wyrzucił, ale wciąż mnie gonią.
Złe wybory, złe momenty,
Dobre intencje, złe konsekwencje.
Chciałem być kimś — wyszło jak zawsze,
Życie nie pyta, tylko sprawdza, czy padniesz.

[Pre-Chorus]
Czasem chcę zniknąć, czasem krzyczeć,
Bo nie wiem już, czy to walka, czy przyzwyczajenie.

[Refren]
Lustro, powiedz, kim ja jestem?!
Czemu ciągle walczę, choć brak mi już sił?
Czy jestem tym, co przetrwał wszystko,
Czy tym, co się zgubił i nie wie, gdzie iść?
Lustro, nie kłam — chcę znać prawdę!
Nawet jeśli boli jak cios w twarz.
Powiedz mi wprost, bez litości:
Czy jeszcze coś ze mnie zostało... czy to już strach?

[Bridge]
Jeśli to koniec — to czemu oddycham?
Jeśli to dno — czemu wciąż się podnoszę?
Może nie jestem tym, kim byłem kiedyś,
Ale jeszcze nie jestem nikim... i to mnie trzyma.

[Ostatni Refren]
Lustro, patrz mi prosto w oczy!
Nie odwracaj wzroku, nie milcz.
Jestem tym, co upadł tysiąc razy,
Ale wstał choć raz — i to się liczy.
Lustro, zapamiętaj tę twarz...
Zmęczoną, brudną, ale żywą.
Bo jeśli mam być kimś od nowa —
To zacznę od prawdy… i od siebie.