ใต้ต้นกาสะลอง

(Mmm… yeah… Ai… uh)

ลมหนาวพัดแผ่วมา … หอมกาสะลองลอยตามฟ้า

คืนนี้จันทร์ส่องทาง สว่างกลางใจอ้าย

เอื้อยยืนเคียงข้างกาย งามดั่งดาวพราวฟ้า

สายลมหนาวพริ้วมา หอมกาสะลองพัดพา

ค่ำคืนนี้แสนจะมีค่า … หากได้กอดเอื้อยไว้

แสงเทียนส่องรำไร ใต้ต้นไม้ที่เราพบกัน

เสียงซอคลอเบา ๆ … ดั่งขับขานใจฉัน

ขอจูบเอื้อยใต้ต้นกาสะลอง

กอดกันให้นาน อย่าไกล อย่าคลายจากอ้อมสอง

ขอเพียงคืนนี้ อยู่เคียงกับเอื้อยทั้งคืนยาวนาน

ใต้กาสะลองพร่างพราย … คือรักที่ไม่โรยรา

เสียงหัวเราะแผ่วเบา เคียงข้างกันตรงนี้

อบอุ่นทุกนาที … เมื่อเอื้อยสบสายตา

ทุกคำอธิษฐาน ที่เคยเฝ้าขอมา

เป็นจริงใต้ดอกไม้ฟ้า … เมื่อมีเอื้อยอยู่ใกล้

ขอจูบเอื้อยใต้ต้นกาสะลอง

กอดกันให้นาน อย่าไกล อย่าคลายจากอ้อมสอง

ขอเพียงคืนนี้ อยู่เคียงกับเอื้อยทั้งคืนยาวนาน

ใต้กาสะลองพร่างพราย … คือรักที่ไม่โรยรา

ลมหนาวพัดผ่าน ใจอ้ายไม่หวั่นไหว

เพราะมีเอื้อยคนเดียว … เติมเต็มรักตราบนานไป

ขอจูบเอื้อยใต้ต้นกาสะลอง

ให้รักเรางดงามดั่งดาว … ไม่จางไม่หมอง

คืนนี้ทั้งคืน … เพียงเอื้อยอยู่เคียงใจอ้าย

ใต้กาสะลองพร่างพราย … จะรักเอื้อยชั่วกาลนาน

---