কপৌ ফুল ফুটিছে নদীৰ পাৰত

বতাহে গাইছে সুৰ মিঠা বাৰু কাষত

এই সন্ধিয়াৰ গন্ধে মন টানে

জীৱনৰ স্বপ্ন সাগৰত ভাসে

জলৰ পৰিধি মুখ পূৰ্ণ চাদৰ

ডিঙিত মালা বাঁধিছে ফুলৰ গন্ধৰ

তুমি আইলতে শান্তি মেলে দেৱাল

তোমাৰ হাঁহিত জোনাকৰ সৰে চাল

কপৌ ফুল তুমি লুকাই সুখৰ ভাষা

বিষাদ সন্ধ্যাই লাগে যেন আশা

মৰমৰ বতাহে আঁকি স্বপ্নৰ কাহিনী

তোমাৰ পিয়াসিত জ্ৰয় যেন এক যৌৱনী

তোমাৰ অস্তিত্বতে তাই হেপাহ থাকে

সপোনৰ চৰাইহঁত উৰিব পাৰি ঐ

কপৌ ফুল তুমি মোৰ পুৰণি সুৰ

তোমাৰ গন্ধেৰে মোহিত সংসাৰ অজস্ত

সন্ধায় কুশুম ফুটাই দিম আশা

তোমাৰ মনৰ পৰা উৰে প্রেমৰ ভাষা

জোনাকৰ পোহৰেই ডাঙৰ আলো

তুমি মোৰ বাবে যেন অমৃতৰ গাও

কপৌ ফুল তুমি লুকাই সুখৰ ভাষা

বিষাদ সন্ধ্যাই লাগে যেন আশা

মৰমৰ বতাহে আঁকি স্বপ্নৰ কাহিনী

তোমাৰ পিয়াসিত জ্ৰয় যেন এক যৌৱনী