[1. Bölüm] Bir ayağım yeşil fayansların üzerindeki yağmur sesine, diğeri çelik zemine basıyor. Manşetlerimde hala mürekkep lekeleri var, cebimde soğuk bir çip parlıyor. Görev görünmez bir parşömen üzerine yazılmış, parmak izi taraması ekranı açıyor. Bu sefer hedef, sadece görülebilecek, değiştirilemeyecek şekilde yanmaya hazır saray.

[Nakarat] Ben bir zaman yolcusuyum, çökmek üzere olan yırtık sayfalara sıkıca tutunuyorum. Kurtarmak ya da sadece hareket ettirmek olsun, yüzyılın büyük yangını tarafından yutulan figürü geri alıyorum. Ben bir zaman yolcusuyum, o isimsiz mekanizmayı temsil ediyorum, bir taşı, bir şehri, bir yazıtı kurtarıyorum. Tarih hala bükülüyor, insanlık sonu daha da ileriye itiyor ve sonra daha da yaklaştırıyor.

[2. Bölüm] Tehlike çatlaklar gibi yükseliyor, soğuk silahların ışığı şimşekle karışıyor. Şehir duvarlarına oklar aynı anda ateşleniyor, ama sokak köşelerinde otomat tabelaları yanıyor. Neyse ki kendi alanım var, bir kapıyı itip açıyorum... Sıradan bir günlük hayat işte.
Yalıtımlı kutunun yanında bambu şeritler duruyor.
Eski tıp hapları hazır kahveyle birlikte uykuya dalıyor.

[Köprü] Eserleri kurtarmak bir şeyi değiştirecek mi?

Kesinlikle, ama farklılıkları kim tahmin edebilir ki?

[Fısıltı] Orada olsam da olmasam da, savaş yine de akın akın gelecek.
Kimileri kader diyor, belki de.
Kimileri kendi kendine sebep olduğunu söylüyor, belki de.
Her an tamamen yok olmadan önce, yazının ve parçaların sadece küçük bir kısmını yakalayabiliyorum.

[Koro] Bazen zevk yerlerinde beliriyorlar,
Onları uyutmak için sadece uyku iksirleri kullanabilirim, aksi takdirde canavar olarak kabul edilecekler. Bu görevin tehlikeli olduğunu düşünüyor musun?

Çok tehlikeli, ama eserleri geri almanın verdiği başarı hissinden de zevk alıyorum.

[son] Bu şarkıyı dinledikten sonra, bu mekanizmaya inanıyor musun? Kesinlikle, hayal gücünüz olduğu sürece,
neredeyse hiçbir şey imkansız değildir. İyi bir sonuç umuyorsanız, lütfen olumlu düşünün ve kendinize daha fazla fırsat verin. Eski bir Doğu atasözü şöyle der: "Demir havan iğneye dönüştürülebilir", "Dağları Yerinden Oynatan Aptal Yaşlı Adam", ikisi de şunu söyler: Nerede bir istek varsa, orada bir yol vardır. Başarılı olamazsanız bile, en azından elinizden gelenin en iyisini yapmış olursunuz.
--------------------------------------
Time Traveler

[Part 1] One foot presses against the sound of rain on the green tiles
One foot presses against the steel floor
My bracelet still bears the ink stains of the inkstone
There's a chip in my pocket that glows coldly
The mission is written on an invisible parchment
Fingerprint scan unlocks the screen
This time the target is the palace about to be burned
Just to look, not to change anything

[Chorus]
I am a time traveler
On the brink of collapse, I cling tightly to the pieces (oh)
Trying to save or just move, I retrieve the figure swallowed by the fire of the century. I am a time traveler
Representing that nameless mechanism, I save a stone, a city, an inscription. History is still twisting, humanity pushes the end further and then closer.

[Part 2] Danger rises like cracks
The light of cold weapons mixes with lightning and fog. Arrows are being fired in unison from the city walls, but the vending machine's light is on at the street corner. Luckily, I have my own space; I push open a door... Just ordinary daily life.
Bamboo strips sit beside the insulated box.
Old medicine pills drift off to sleep with the instant coffee.

[Bridge] Will saving the artifacts change anything?

Absolutely, but who can predict the differences?

[Whisper] Whether I'm there or not, the war will still come in waves.
Some call it fate, perhaps.
Some say it's self-inflicted, perhaps.
I can only catch a small part of the writing and fragments before they are completely destroyed at any moment.

[Chorus] Sometimes they appear in places of pleasure,
I can only use sleeping potions to put them to sleep, otherwise they will be considered monsters. Do you think this task is dangerous?

Very dangerous, but I also enjoy the sense of accomplishment that comes from recovering the artifacts.

[End] After listening to this song, do you believe in this mechanism? Absolutely, as long as you have imagination,
almost nothing is impossible. If you hope for a good outcome, please think positively and give yourself more opportunities. An old Eastern proverb says: "An iron mortar can be turned into a needle," and "The Foolish Old Man Who Moved Mountains" also says: Where there is a will, there is a way. Even if you don't succeed, at least you did your best.