กิเลสนั้นมันว่างเปล่า

เป็นดั่งลมเบาทำร้ายเราไม่ได้

หาใช่สิ่งที่มีรูปกายอันใดไม่

เพียงแค่ใจเราปรุงแต่งมันขึ้นมา

นิพพานไม่ได้อยู่ไกลไปไหน

ไม่ใช่ของใคร หรือดินแดนลับตา

เมื่อแจ้งว่าใจนั้นว่างเปล่า

นิพพานก็อยู่ในกิเลสนั้นเอง

ไม่ต้องวิ่งหนี ไม่ต้องแสวงหา

นิพพานไม่ได้หลบในฟ้าไกล

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างมันว่างในใจ

กิเลสกลายเป็นนิพพาน ทันใด

"กิเลสเป็นอนัตตา นิพพานก็เป็นอนัตตา

เช่นนี้แล้วอนัตตาทั้งสองก็ไม่มีอะไรแตกต่างกัน

ผู้ที่ตรัสรู้ความจริงย่อมไม่หานิพพานภายนอกกิเลส

เพราะเมื่อใดแจ้งว่ากิเลสนั้นว่างเปล่า

เมื่อนั้นก็ถึงซึ่งนิพพานนั่นเอง"

อนัตตาคือความจริงนี้

ไม่มีสิ่งใดที่แตกต่างไป

สิ่งภายนอกคืนวันผ่านพ้นไว

หากใจเราแจ้ง สิ่งนั้นก็จากลา

นิพพานในกิเลสมันไม่ไกลกัน

ใจก็เหมือนทะเลต้องคลื่นในวัน

แต่ลึกลงไปคือความนิ่งอันนิรันดร์

ไม่มีความต่างเพียงเราเห็นชัด

ไม่ต้องวิ่งหนี ไม่ต้องแสวงหา

นิพพานไม่ได้หลบในฟ้าไกล

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างมันว่างในใจ

กิเลสกลายเป็นนิพพาน ทันใด

"กิเลสเป็นอนัตตา นิพพานก็เป็นอนัตตา

เช่นนี้แล้วอนัตตาทั้งสองก็ไม่มีอะไรแตกต่างกัน

ผู้ที่ตรัสรู้ความจริงย่อมไม่หานิพพานภายนอกกิเลส

เพราะเมื่อใดแจ้งว่ากิเลสนั้นว่างเปล่า

เมื่อนั้นก็ถึงซึ่งนิพพานนั่นเอง"

ไม่ต้องวิ่งหนี ไม่ต้องแสวงหา

นิพพานไม่ได้หลบในฟ้าไกล

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างมันว่างในใจ

กิเลสกลายเป็นนิพพานในทันใด