Stad van halverwege

( Pre verse female affected vocals)

De stad zuigt

aan mijn welbehagen.

Zij dekt mij onder

haar polierende gelaat

van gewapend beton.

( Chorus)

Niets kan mij hier gebeuren.

De woestenijen der barbarijen

liggen ver buiten het bereik

van haar stenen hart.

Haar binnenste dreunt

onder haar eigen warmte

en loopt er van over.

Eindeloos tot haar laatste zucht.

( Verse)

De potente calorieën schallen de trompetten

en zij zendt haar zonen uit in stalen rossen.

In colonnes van twee en drie marcheren zij

haar venen af. Zij van de tweelingstad

roemen haar aderen om hun zachte ruisen.

Het fluisterasfalt

_____________

City of halfway

The city sucks

at my pleasure.

It covers me beneath

its polished face

of reinforced concrete.

Nothing can harm me here.

The wastelands of barbarism

lie far beyond the reach

of its stony heart.

Its interior throbs

with its own warmth

and overflows with it.

Endlessly until its last breath.

The potent calories blare the trumpets

, and it sends out its sons on steel steeds.

In columns of two and three, they march

down its veins. Those of the twin city

praise its veins for their soft murmur.

The whispering asphalt.