Czerwony kap turek z ciastem szedł przez las,

do parku, gdzie ścieżki kręte wiodły nie jeden raz

Tam wśród pachnących kwiatów bawił się mały, głupi piesek,

Duży Pies też, głodny, wybredny miał ochotę na deser (tra, la, la, la, lalalala, la, la, la)

Gdy zjawiła się dziewczynka w okularach,

z sernikiem do babci, z psami się spotkała.

I na widok ciasta psom serca zaśpiewały,

Lecz zjeść go niestety choć chciały, nie miały. (tra, la, la, la, lalalala, la, la, la)

Dużego Psa za babcię wziął czerwony kapturek,

Więc szybko go ubrała w babciny mundurek

By prowadzić do domu trzech misiów, nie babci.

Bo trzy misie wyszły i domek był otwarty

"Tu mieszka babcia?" - pies spytał z ciekawości,

próbował pomyłkę wyjaśnić z roztropności.

Lecz toalety ich uwagę nagle przykuwają,

I dwa psiaki z nich wodę, jak z krynicy łykają.

Zasiedli do stołu przy którym trzy miski z zupą jakby dlań stały (mniam, mniam, mniam)

Pierwsza za gorąca, druga za zimna aż psu zęby zamarzały,

W końcu sernik przed nimi, lecz zegar wybija dziewiątą, (bim, bam)

Kapturek przestrzega, nie "Po dziewiątej słodyczy nie wolno!"

Mały Pies płacze, lecz kapturek mówi

"Jutro zjemy", dobranoc

I tak w niedźwiedzich łóżkach spędzili całą noc.

Rano misie do chatki wracają,

że ich toalety ktoś użył odkrywają,

I winowajców - kapturka i dwa psy - szukają.

Sernik za swój biorą, lecz bohaterowie

W pyskach go chowają,

Na koniec odcinka, głowy ich ścianę ozdabiają,

I o serniku ich głowy już tylko rozmawiają.