(பல்லவி)

வெட்கம் வருதே… வெட்கம் வருதே…

சூரியன் என்னைப் பார்த்தால் வெட்கம் வருதே,

நிலவும் என்னைப் பார்த்தால் நாணம் தருதே,

ஆனால் மாமா உன்னை பார்த்த நொடியிலே,

என் உள்ளம் ஏன் அமைதியா இருக்குதே?

ஏனோ… ஏனோ… இந்த மாயம்தானோ,

இதுதான் காதலா என் மனம் கேட்குதோ,

வயசு செய்யும் இந்த சின்ன சலசலப்பு,

சொல்லிவிடு மாமா… என்ன மந்திரமோ?

(சரணம்)

உன் பார்வை பட்டால் என் உயிர் நின்றதே,

மௌனமே ராகமாய் உள்ளே பாடுதே,

சொல்லாத வார்த்தைகள் சுரங்களாகி,

என் நெஞ்சுக்குள்ளே சுற்றி ஆடுதே…

அம்மா சொல்லிய பந்தம் நினைவில் இருந்தாலும்,

மனம் என் சொல்லைக் கேட்க மறுக்குதே,

“மாமா”ன்னு சொல்லி என்னைத் தடுத்தாலும்,

உயிர் மட்டும் உன்னையே தேடுதே…

(பல்லவி – Reprise)

வெட்கம் வருதே… வெட்கம் வருதே…

சூரியன் என்னைப் பார்த்தால் வெட்கம் வருதே,

நிலவும் என்னைப் பார்த்தால் நாணம் வருதே,

ஆனால் மாமா உன்னை பார்த்த நொடியிலே,

என் வெட்கம் எல்லாம் எங்கே போனதே?

உன் காதல்தானே… ஓ மாமா…

என்னை இப்படி மாற்றியதே… ❤️