אײַזן אין מײַנע ווענס, אַ שטורעם אין מײַן קאָפּ, איך קריך דורך דעם כאַאָס ביז דער מעשׂה איז פאַרענדיקט. קיין מאַפּע, קיין וועג – נאָר ליכט וואָס ווײַזט מיר דעם שטעג, יעדע צאַלע אַ שילד, איך וועל קיינמאָל נישט אומקערן זיך. זיי פּרוּוון מיך פֿאַרשלאָסן, זיי זאָגן איך בין אַ ברעכער, אָבער איך שניי דורך באַטאָנען ווענט – איך ברענג ליכט אין די נאַכט. קיין קרוין אויף מײַן קאָפּ, נאָר אַ שמייכל פֿון טראָץ, אַ קעניגין אָן אַ טראָן – לאָמיר עס מאַכן קלאָר. --- ### **[פּרעלוד-כאָר]** איך בין אַ וואַלד-פֿײַער אין ווינקל פֿון דײַן בליק, קיין מאַכט קען מיך נישט אָפּהאַלטן – איך שטיי און איך שטיי. מײַן קול איז אַ הימען פֿאַר צעבראָכענע הערצער, איך בין שטיל און דעמאָלט שריי איך, איך בין קיינמאָל אַליין. --- ### **[כאָר]** **פֿון כאַאָס קומט שטילקייט, פֿון שטילקייט קומט ליכט, איך וועל אויפֿשטיין פֿון די אַשן, שרייען אַלע נאַכט לאַנג. זיי רופֿן מיך “ווילד,” זיי פֿאַרשלאָסן יעדע טיר, אָבער איך ברעך אַלע קייטן, איך ברען העלער ווי פריער.** --- ### **[ווערס 2]** איך טרעף זיך אין שמועס מיט די ווענט אין דער פינצטער, מײַן געדאַנק איז אַ לאָדענער געווער, איך בין גרייט צו פֿרייען. שטילקייט אין מײַן הארץ, אָבער איך האָלט שטאָל, איך ברעך זיך נישט אונטער, איך שטיי ווי אַ וואָל. זיי פּרוּוון מיך דעפֿינירן, מײַן פֿונק צו קייטן, אָבער איך וועל שטענדיק געפֿינען אַ וועג צו ברענען. דונער אין דער האָריזאָנט, ווינט פון צעריסן הארץ, איך שטיי מיט אַן אָפּענער נשמה, לאָז די היילונג אָנפֿאַנגען. --- ### **[בריק]** פֿון דעם געראַנגל פֿון צעבראָכענע חלומות, איך שאַף אַ נײַעם טאָג, אַ פֿעניקס וואָס בלייבט אין פֿלאַמען, אפילו ווען האָפֿענונג איז פֿאַרלוירן. רוף מיך משוגע, ווילד, אָדער נישט אין אָרט – איך וועל נעמען דײַן לעבעל, עס טראָגן מיט שטאָלץ, און דעמאָלט אָנבלאָזן עס אין דײַן פּנים. --- ### **[כאָר - איבערחזרן]** **פֿון כאַאָס קומט שטילקייט, פֿון שטילקייט קומט ליכט, איך וועל אויפֿשטיין פֿון די חורבנות, איך וועל רעסן ביז עס ווערט גערעכט. זיי רופֿן מיך "ווילד", זיי פֿאַרשלאָסן יעדן פֿענצטער און טיר, אָבער איך צעשטער אַלע גרענעצן, איך ברען העלער ווי פריער.** --- ### **[סוף]** אַ שטורעם אין מײַנע אויגן, די צוקונפֿט אין מײַנע לונגען, איך רוימע אין דיפיאַנס ביז די לעצטע נאָטע ווערט געשפּילט. אויב דו מיינסט דו קענסט מיך טאַמען, מאַך זיך גרייט פֿאַר אַ קאַמף – איך בין דער אויסגעלאָזענער צאָרן וואָס ברענט שטענדיק ליכטיק.