Даланың жүрегі (Сердце степи) 🐎

Сәлем, жаным, көзіңді аш, қарашы айналаңа,

Бұл біздің жер, ұлы дала, ұқсайды кең арманға.

Астымызда арғымақ, ұшамыз желмен жарысып,

Көкжиекке көз тігіп, бар уайымнан арылып.

Шашыңды жел тарасын, ерніңде күлкі ойнасын,

Бұл даланың ертегісі екеумізге арналсын.

Күн сүйген сары белдер, тау басында ақ қалпақ,

Махаббатым осындай – шексіз, таза, аппақ.

Ей, қарашы, бұл дала – біздің махаббат,

Әрбір гүлі, әр тасы – таусылмайтын салтанат.

Ат үстінде самғаймыз, бізден бақытты жан жоқ,

Сенің күлкің – бұл жердің аспанындай ашық, пәк!

Көлдің мөлдір айдыны, аспанмен шағылысқан,

Қыран құстар қалықтап, биікке алып ұшқан.

Бұл жерде тарих жатыр, бабалардың ізі бар,

Әрбір тасы сыр шертеді, тыңдай білсең құлақ сал.

Кешкі аспанға қарайық, жұлдыздар жанады,

Шолпан сенің көзіңдей, нұрын маған тамады.

Бұл сұлулық – сен үшін, жүрегімнің патшайымы,

Қазақ жері секілді, сен – менің бар байлығым.

Ей, қарашы, бұл дала – біздің махаббат,

Әрбір гүлі, әр тасы – таусылмайтын салтанат.

Ат үстінде самғаймыз, бізден бақытты жан жоқ,

Сенің күлкің – бұл жердің аспанындай ашық, пәк!

Тек тыныштық... Жылқының пысқырығы естіледі,

Сенің ыстық алақаның қолымда тербеледі.

Осы сәтте түсіндім, бақыт деген осы екен,

Сен және туған жерім – жүрегімді емдеген.

Ей, қарашы, бұл дала – біздің махаббат,

Әрбір гүлі, әр тасы – таусылмайтын салтанат.

Ат үстінде самғаймыз, бізден бақытты жан жоқ,

Сенің күлкің – бұл жердің аспанындай ашық, пәк!

Менің далам... Менің махаббатым...

Сен... және мен...