Μαραθών
The track opens with heavy, distorted guitars and thunderous drums, soon joined by cinematic orchestral strings and brass. The verses maintain a driving, hard rock groove, while heroic shout vocals burst in over soaring chorus voices, adding grandeur. Symphonic layers swell in the bridge, culminating in a powerful, anthemic finale with all elements fusing for epic impact.
Μαραθών
The track opens with heavy, distorted guitars and thunderous drums, soon joined by cinematic orchestral strings and brass. The verses maintain a driving, hard rock groove, while heroic shout vocals burst in over soaring chorus voices, adding grandeur. Symphonic layers swell in the bridge, culminating in a powerful, anthemic finale with all elements fusing for epic impact.
Lyrics
Μαραθών
Στίχοι: Γιώργος Μ
Intro
Ω Μούσα, κόρη της Μνημοσύνης, εσύ που φυλάς τις μνήμες των γενναίων, δείξε μας τις στιγμές που ο χρόνος δεν λησμονεί. Δείξε μας τον άνεμο που φέρνει τη μοίρα των ελεύθερων.
Verse 1
Απ’ την Ανατολή έρχονται οι στρατηγοί του Δαρείου.
Χρυσά λάβαρα, πλήθος απέραντο.
Οι Πέρσες, στρατός του ήλιου που δεν σβήνει.
Φωνές και ήχοι από τύμπανα και μέταλλο.
Η γη ανασαίνει φόβο.
Verse 2
Και απέναντι, οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς.
Λίγοι, μα η ψυχή τους μεγάλη.
Ο Μιλτιάδης μπροστά, με βλέμμα καθαρό σαν ατσάλι.
Οι οπλίτες γυμνώνουν τη μοίρα τους στο φως.
Chorus
Ίτε, παίδες Ελλήνων!
Ελευθερούτε πατρίδα!
Ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας,
θεών τε πατρώων έδη,
θήκας τε προγόνων: νυν υπέρ πάντων αγών!
Ίτε,Ίτε!
Bridge
Φως! Σκόνη! Κραυγές!
Α-λα-λά!
Δόρυ! Ασπίς! Αίμα!
Ε-λε-λεύ!
Μαραθών!
Verse 3
Η Άρτεμις οδηγεί τα βέλη τους,
ο Άρης τα σπαθιά τους,
η Αθηνά τη σκέψη τους,
ο Απόλλων την καρδιά τους.
Verse 4
Οι Πέρσες τρέπονται σε φυγή.
Η θάλασσα φουσκώνει από την ήττα τους.
Ο Αίολος σκίζει τα πανιά τους.
Κι η φωνή της Ελλάδας πάλι ελεύθερη αντηχεί.
Verse 5
Ένας τρέχει… Φειδιππίδης.
Ανάμεσα σε φως και θάνατο.
Η ανάσα του φωτιά.
Τα πόδια του φτερά.
Αθήνα… Νίκη,
Νενικήκαμεν!
Verse 5
Η μέρα τελειώνει. Οι σκιές μικραίνουν. Ο άνεμος μιλά στα στάχυα:
«Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι,
χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν.»
Outro
#English translation#
Marathon
Intro
O Muse, daughter of Memory, you who guard the memories of the brave, show us the moments time does not forget. Show us the wind that carries the fate of the free.
Verse 1
From the East come the generals of Darius.
Golden banners, an endless multitude.
The Persians — an army of the sun that never sets.
Voices and sounds of drums and metal.
The earth breathes fear.
Verse 2
And opposite, the Athenians and the Plataeans.
Few, but their soul immense.
Miltiades in front,
with eyes clear as steel.
The hoplites bare their fate to the light.
Chorus
Go forth, sons of the Greeks!
Liberate your homeland!
Liberate your children and wives,
the temples of your ancestral gods,
and the tombs of your forefathers:
now is the fight for all!
Go forth, go forth!
Bridge
Light! Dust! Cries! A-la-la!
Spear! Shield! Blood! E-le-lef!
Marathon!
Verse 3
Artemis guides their arrows,
Ares their swords,
Athena their thoughts,
Apollo their hearts.
Verse 4
The Persians flee.
The sea swells with their defeat.
Aeolus tears their sails.
And the voice of Greece echoes free once more.
Verse 5
One runs… Pheidippides.
Between light and death.
His breath is fire.
His feet are wings.
Athens… Victory,
We have won!
Verse 6
The day ends.
The shadows shrink.
The wind speaks to the wheat:
“Athenians, champions of the Greeks at Marathon,
shattered the might of the gold-clad Medes.”
Outro
(Instrumental fade into silence)