(Verse 1)

Sa ilalim ng buwan, ako’y nag-iisa,

Ngunit ang isip ko, nasa ‘yong ganda.

Bawat tibok ng puso ko,

Pangalan mo ang sinisigaw nito.

(Pre-Chorus)

Hindi ko alam kung bakit ganito,

Tuwing ngumingiti ka, mundo ko’y buo.

(Chorus)

Ikaw ang awit sa bawat gabi,

Ang liwanag sa dilim ng damdamin.

Kahit saan ako magpunta,

Sa puso ko ikaw pa rin, sinta.

Ikaw ang hangin na aking nilalanghap,

Ang dahilan kung bakit ako’y buháy at masigla.

Kahit lumipas pa ang panahon,

Pag-ibig ko’y hindi magbabago kailanman.

(Verse 2)

Dati’y takot magmahal muli,

Ngunit dumating ka, nagbago ang lahat sa akin.

Ang dating malamig kong gabi,

Ngayon ay may halakhak at ngiti.

(Pre-Chorus)

Laging ikaw sa bawat panaginip,

Parang tadhana na ang nagsasabing—

(Chorus)

Ikaw ang awit sa bawat gabi,

Ang liwanag sa dilim ng damdamin.

Kahit saan ako magpunta,

Sa puso ko ikaw pa rin, sinta.

Ikaw ang hangin na aking nilalanghap,

Ang dahilan kung bakit ako’y buháy at masigla.

Kahit lumipas pa ang panahon,

Pag-ibig ko’y hindi magbabago kailanman.

(Bridge)

Kung ito’y panaginip lang,

‘Wag mo na akong gisingin.

Dahil ang mundo ko’y

Mas maganda kapag andiyan ka rin.

(Chorus)

Ikaw ang awit sa bawat gabi,

Ang liwanag sa dilim ng damdamin.

Kahit saan ako magpunta,

Sa puso ko ikaw pa rin, sinta.

Ikaw ang dahilan ng bawat ngiti,

Ang tanging laman ng aking damdamin.

Hanggang sa huling paghinga ng buhay,

Sa puso ko ikaw, magpakailanman.