Bel ki senle

doğmalıydım,

yeni bir hayata

doyasıya yaşarken,

anılarımı

Unutmak

çare olsaydı

unuturdum.

Belki

çare olsun istemiyorum

Belki

senle sevmeliydim,

herşeye

senle başlamalıydım.

Yağmurdan sonra çıkan

gökkuşağının renklerinde

kaybolmalıydım

yalnızlığımda kalırken

ben

yine seni sevmeliydim

Unutmak

çare olsaydı

unuturdum.

Belki

çare olsun

istemiyorum,

şafak kızıllığında savrulan hatıralarımı

güneş doğarken sen sanmalıydım.

Gelirken aklıma yine sen,

o anda seni yitirmeliydim

benim olmadan kaybettiğim..

Bel ki acılar içinde olmalıydım,

Belki dilinde eski bir şarkı olmalıydım

içine çektiğin nefes giibi

tuzlu mis kokulu tenin

gelince aklıma

başka şeyler düşünmeliyim

Unutmak

çare olsaydı

unuturdum.

Belki

çare olsun

istemiyorum,

Belki sararmış sayfalarda

solan şiirler olmalıydım

her kelimesine sinen anılar

sarmışken tüm yalnızlığımı

kendimle başbaşa iken.

yine çaresiz kalmalıydım

Unutmak çare olsaydı unuturdum.

Belki çare olsun istemiyorum,

kahretsin ki aklımda sen oluyorsun.

kahretsin ki aklımda sen oluyorsun.