(mmhmmm)

kozmosunda bir anomaliydim ben, fark etmedin.

frekans boşluğunda asılı kaldım ben, ses vermedin.

sükûtun ezberlettiği replikler, ne kadar da tanıdık.

tek taraflı bir senfoniydi, tüm enstrümanları bendim.

hayalet bir yörüngede dönüp duran o aptal uydun,

kendi ekseninde kibre boğulurken ben çoktan kayboldum on kere.

zihnimde biriktirdiğim her cümlenin voltajı yükseldi,

tükenmiş bir bataryaya son bir kıvılcım değdi.

o an anladım, bu sessizlik bir veda değil, bir davetiyeydi.

kendi ellerimle kurduğum bu hapishaneden gitmeliydim.

jeneriği ben yazdım, aktı son sahne.

karton tahtında devrildin, ne şahane.

bu filmin yönetmeni bendim, figüranı sen.

artık ne ismin lazım ne de sahte kimliğin.

jeneriği ben yazdım, aktı son sahne.

karton tahtında devrildin, ne şahane.

bu filmin yönetmeni bendim, figüranı sen.

artık ne ismin lazım ne de sahte kimliğin.

rolünü sahiplenme telaşın, ne kadar da nafile.

mitolojinde kurban hep sendin, ne trajik bir hikaye.

enkazın üstüne çizdim miladımı, yeni bir takvimle.

sen geçmişte bir dipnot, ben geleceğin ta kendisiyim.

jeneriği ben yazdım, aktı son sahne.

karton tahtında devrildin, ne şahane.

bu filmin yönetmeni bendim, figüranı sen.

artık ne ismin lazım ne de sahte kimliğin.

jeneriği ben yazdım, aktı son sahne.

karton tahtında devrildin, ne şahane.

bu filmin yönetmeni bendim, figüranı sen.

artık ne ismin lazım ne de sahte kimliğin.

melankoliyi altına çeviren bir simyacıyım artık,

gürültün, ilhamıma dönüştü, en değerli varlık.

film bitti ışıklar kapandı.

salonda sadece bir yankı.

o yankı, artık benim yeni şarkım.