Hangi yalanın ardına saklasam seni,

Hangi sokakta yürüsem, gölgen izler?

Unutmak dedikleri o ucuz kelime,

Bana her sabah yeni bir acı gizler.

Penceremden vuran o ay ışığı var ya,

Sanki senindir yüzüme vuran son tokat.

Ben o karanlıkta kaybolmuş bir gemi,

Sen de rotası silinmiş en eski harita.

İçimde birikmiş ne varsa, hepsi sen,

Eski bir film gibi dönüyor sahneler.

Oysa ben o filmin sonunu bilirim,

Perde kapandı, her şey bitti derler.

Ama bitemez, bu yara kapanamaz,

Çünkü kanayan yerim, hâlâ sana ait.

Benden çaldığın her şeyi geri verdim,

Geri veremediğim tek şey, o kayıp ümit.

(Bridge)

Dön, ya da gelme, bir karar ver artık!

Bu boşlukta savrulmak yordu beni.

Her saniye bir kurşun, kalbim delik deşik,

Bilirsin, ben sensizken hep bir eksiğim.

Gözlerin okyanus, ben dibe batmış taş,

Kurtulmak istemem, o da ayrı bir telaş.

Bu son çığlık, bu son yorgun yalvarış...

Duy, eğer kaldıysa içimde bir sırdaş.

Nakarat

Gecenin en sönük yıldızı gibi

Kaldım ardında, bilmez misin?

Yine de her nefeste adın var,

Bu ıssız göğsümde senindir yerin.

Ne kadar kaçsam, ne kadar sarsam,

Sensiz geçen her an, bir fırtına.

Sanki kırık bir cam, her yanım yara,

Ama aşk bu, dinmiyor yaram da.