Αναπολώ και λαχταρώ

μεζέδες, ούζο στο γιαλό,

στης κυρά Δάφνης τη Δροσιά

παρέας μας τη ζεστασιά!

Πόσο γλυκιά ανάμνηση!

Μα είναι και απάντηση

σε μια ερώτηση συχνή,

στο "τι αξίζει στη ζωή;".

Πόθος και αναζήτηση,

πάθος για μια συζήτηση

που τελειωμό δεν έχει,

με αξίες όμως σαν αυτή

της συντροφιάς τη θαλπωρή

και της φιλίας τη ζωντάνια,

πρώτες μες την καμπάνια,

το ενδιαφέρον μας κρατεί!

Σαμπάνια δεν θα ανοίξουμε!

Στουπάκι παγωμένο

γλυκόπιοτο, αυθεντικό

είναι τ' αγαπημένο .

Κάθε φορά που πίνουμε

γουλιά του ευλογημένη

'κει στη Δροσιά θα μείνουμε!

Αχ καρδιά ξελογιασμένη!

Πόθος και αναζήτηση,

πάθος για μια συζήτηση

που τελειωμό δεν έχει,

με αξίες όμως σαν αυτή

της συντροφιάς τη θαλπωρή

και της φιλίας τη ζωντάνια,

πρώτες μες την καμπάνια,

το ενδιαφέρον μας κρατεί!

Μέσα στου χρόνου τη ροή

πάντα γλυκά θα καρτερεί

βαθιά η επιθυμία μας

“να ζώ τη νοσταλγία μας”,

εκεί και πάλι να βρεθούμε

στης Χίου το άρωμα να αφεθούμε!

=============================

I miss and long for

mezes, ouzo on the beach,

to Mrs. Daphne's Drosia

our company, the warmth!

What a sweet memory!

But it is also an answer

to a frequent question,

to "what is worth living?".

Desire and search,

passion for a conversation

that never ends,

but with values ​​like this

of companionship, warmth

and friendship, vitality,

first in the campaign,

our interest is kept!

We will not open champagne!

A frozen stoup,

a sweet drink, authentic

is the favorite.

Every time we drink

his blessed sip

here in Drosia we will stay!

Ah, a heart seduced!

Desire and search,

passion for a conversation

that has no end,

but with values ​​like this

of companionship, warmth

and friendship, vitality,

first in the campaign,

our interest is held!

Through the flow of time

always sweet

will endure

deeply

our desire

“to live our nostalgia”,

there again to find

in Chios the fragrance to let ourselves go!