صبح که پا می‌شم، طعم زخم رو زبون
صورت تو آینه، خط جنگ روی خون
شکایتم که نیست، خط به خطم نشون
ردِ پنجه‌های دیروز، رو گلو، رو جنون

کوچه‌ها می‌خندن، من قدم‌هام خشن
هر کی گفت آروم، خورد جوابِ دشنه‌ی من
بزرگ شدم وسط دوده و دوده و فنچ
این‌جا اگه نرم باشی، می‌شی تیکه‌ی تن

من شیرم، وسط میدون، دندونام قسم
هر که غرشُ شنیده، عقب رفته یک قدم
من شیرم، تو رگ‌هام غروب و خشم
با چنگام می‌نویسم اسممو رو قلب شب

سرم پر از نقشه، جیبم پر از هوا
ولی غیرت که باشه، تن نمی‌ده به ریا
هر که زد خنجر، دیدم آخرش کجا
افتاد زیر سایه‌م، شد فقط یک صدا

[low vocal register]می‌گن نرم باش، می‌گن لبخند بزن
من جوابم مشت، رو میز و رو بدن
[crescendo]هر شکست یه خش، رو صورت آهنین
هر قدم جلوترم، کم می‌شه حجم کمین

[whispered vocals]بی‌غرش، این جنگ، می‌شه قصه‌ی تلخ
بی‌غیرت، این سنگ، می‌شه نقش رو تخت
[full voice]من وایستادم این‌جا، تا آخر خط
تا وقتی تپش دارم، نمی‌رم زیر سقف