ก้าวเท้าลงบนพื้นปูนแต่ใจยังนึกถึงผืนนา

พกความฝันใส่ในย่ามข้ามน้ำข้ามทะเลมา

กลิ่นดอกจานยังติดใจแม้วันนี้จะไกลตา

หยดเหงื่อที่ไหลรินเปลี่ยนเป็นพลังที่แกร่งกล้า

เส้นทางที่มันเลี้ยวลดเหมือนกับลายของผ้าไหม

ถักทอด้วยความอดทนร้อยเรียงกันเป็นเส้นชัย

สะท้อนความจริงที่เก็บเอาไว้ในใจ

จะพิสูจน์ให้โลกได้เห็นว่าฉันเป็นใคร

เงยหน้ามองฟ้ากว้างใหญ่เห็นแสงดาวที่วาววับ

ความเหนื่อยล้าที่ถาโถมบอกตัวเองให้ยอมรับ

ใจที่เต้นไม่เคยหลับ

พร้อมจะเดินไปข้างหน้าไม่มีวันจะหันกลับ

โอ้ละหนอ ทางเดินชีวิตมันบ่ได้ง่ายคือจั่งเว้า

สู้ทนฝ่าฟันลบคำดูถูกที่เค้าหยอกเย้า

หัวใจดวงนี้มันยังคงเดิม บ่เคยสิลืมถิ่นเก่า

ถึงสิยืนอยู่จุดนี้แต่ใจยังฮักบ้านเราคือเก่าละหนอ

ทุกคำที่เอื้อนเอ่ยคือความจริงที่แจ่มชัด

ไม่ต้องมีใครมากำหนดชีวิตฉันเป็นคนคัด

ความภูมิใจในรากเหง้าคือสิ่งที่ฉันจะจัด

ส่งผ่านสำเนียงที่แปลกตาแต่ว่าใจไม่เคยเอียง

ถึงจะอยู่กลางแสงไฟแต่ใจยังมีแค่คู่เคียง

คือที่บ้านที่คอยรอวันที่ฉันจะไปเคียงข้างกัน

ทางจะไกลแค่ไหนใจไม่เคยจะสั่นไหว

ผ่านกี่ร้อยเรื่องราวใจยังคงมุ่งหน้าไป

ไม่ใช่เพียงแค่โชคชะตาที่พาให้ฉันได้เริ่มใหม่

แต่คือแรงผลักดันที่ขังอยู่ข้างในหัวใจ

ในวันที่มองไม่เห็นทางดวงดาวจะนำทางฉันไป

สู่จุดหมายที่งดงามกว่าที่ใครจะเข้าใจ

เงยหน้ามองฟ้ากว้างใหญ่เห็นแสงดาวที่วาววับ

ความเหนื่อยล้าที่ถาโถมบอกตัวเองให้ยอมรับ

ใจที่เต้นไม่เคยหลับ

พร้อมจะเดินไปข้างหน้าไม่มีวันจะหันกลับ

โอ้ละหนอ ทางเดินชีวิตมันบ่ได้ง่ายคือจั่งเว้า

สู้ทนฝ่าฟันลบคำดูถูกที่เค้าหยอกเย้า

หัวใจดวงนี้มันยังคงเดิม บ่เคยสิลืมถิ่นเก่า

ถึงสิยืนอยู่จุดนี้แต่ใจยังฮักบ้านเราคือเก่าละหนอ

โอ้ละหนอ ทางเดินชีวิตมันบ่ได้ง่ายคือจั่งเว้า

สู้ทนฝ่าฟันลบคำดูถูกที่เค้าหยอกเย้า

หัวใจดวงนี้มันยังคงเดิม บ่เคยสิลืมถิ่นเก่า

ถึงสิยืนอยู่จุดนี้แต่ใจยังฮักบ้านเราคือเก่าละหนอ

ความภูมิใจยังคงเดิมบ่เคยสิเปลี่ยนไป

ฮักบ้านเรา... คือเก่าละหนอ