W noc się kryje ścieżka w borze,

W noc się gwiazdy w rzekę kładą.

Kto dziś sercem świat otworzy,

Kto za cieniem pójdzie w bagno?

Szukał kwiecia w gęstym lesie,

Szukał szczęścia, lecz nie znalazł.

Liść mu szepnął, mech się zaśmiał,

Kwiat nie dla tych, co chcą brać.

Czyja dłoń tam w mroku drżała,

Czyj to głos wołał przez knieje?

Czyja miłość w wodę wpadła,

Czyj cień w nocnym wietrze wieje?

Jedna czeka, druga płacze,

Trzecia poszła w ciemny bór.

Jedna modli się do nocy,

W sercu drugiej wieczny mróz.

Rankiem rosa bladą ścieżkę

Zmieni w mglisty, pusty ślad.

Kto tam poszedł, ten nie wraca,

Widział kwiat, lecz został sam.