เขาเว้าชมอีสาน แท้เด้

ฟังบ่อยกะมีงึด อยู่ดาย

บ่ได้ว่าผู้ได๋ ดอกเด้อ

แค่บ่นให้หัวใจ ฮู้แน

ข้อยเกิดนครพนม บ้านเฮา

แม่เป็นภูไทแท้ งามแฮง

พ่อเป็นสาวอีสาน ธรรมดา

แต่ฮักแพงผู้เดียว ในใจ

สาวอีสานกะงาม คือกัน

หน้าขาวบ่ต้องอั้น ให้ไผ

บ่ใช่แต่สาวเหนือ เด้อจ้า

งามใจ งามฮัก แท้เฮา

มื่อก่อนแม่ค้า ถามข่อย

“เจ้าเหนือบ่จ้า ออนซอน”

ข่อยหัวจนหงาย บอกว่า

“อีสานแท้เด๊ แม่จ๋า”

มื้อนี้ไปซื้อไก่ เสียบไม้

แม่ค้าถามคือเก่า อีกเทื่อ

ข่อยตอบเล่นมัก ๆ ว่าเหนือ

“เหนือ มุกดาหาร บ๊ะแหน่”

[Chorus] (ซ้ำ)

สาวอีสานกะงาม คือกัน

งามยิ้ม งามจั่น แจ่มใส

บ่แพ้ผู้ได๋ดอกเด้อ

ฮักโต ฮักถิ่น บ้านเฮา

ยิ้มหวานปานน้ำตาล หยดย้อย

ฮู้บ่…หัวใจข่อย กะฟู

สาวอีสานงามแท้ เด้อหนอ

คิดพ้อกะยิ้ม หุหุ