Çölde susuz kaldım ne çâre
Yanıyor içim, derman ara
Bir yudum su gibi sevdan
Dudaklarımda kaldı yara
Gözlerimde serap misali
Hasretinle yanar hali
Adını her an anar gönül
Duymaz seni çölün dili
Rüzgâr eser kum savurur
Yolum uzun, dert kavurur
Ne yana baksam ıssızlık
Yüreğim sensiz hep vurur
Ay ışığı yol göstermez
Dertli gönlüm söz dinlemez
Susuz kaldım, sensiz kaldım
Gönül hicranı hiç bitmez
Bir umutla yol bekledim
Hasretine söz döktürdüm
Çölün ortasında yorgunum
Sensiz hayale sürüklendim
Ömrüm boyunca tek yara
