Zezowate szczęście moje

Patrzy na mnie świat przez krzywe szkła

Tu deszcz

Tam słońce

Wciąż coś nie gra

Z ryżu na talerzu robią się mgły

A zegar z kieszeni bije na trzy (raz dwa trzy)

Plama na koszuli

To mój herb dziś

Pod nogami kładzie mi kłody los zły

Kałuże odbijają obraz mój krzywy

Lecz w sercu śpiewa ptak niewątpliwy

Zezowate szczęście moje

Co się śmieje wciąż

Gdy idę w prawo

To ono w lewo pędzi w krąg

Sploty

Pląty

Zawijasy – taki plan

Ale z tym szczęściem – nie lubię być sam

Na peronie pociąg mój znów nie czeka

Walizka pękła

Piórnik bez wieczka

Klucz od drzwi zgubił swoją dziurę

A ja z uśmiechem kroczę przez górę

Bo choć krzywe

To życie barw pełne

Kolory skaczą niczym marzeń peletony dzielne

Zezowate

Ale moje

Tylko moje jest

Każdy kłopot leczę śmiechem

Taki mój gest

Zezowate szczęście moje

Co się śmieje wciąż

Gdy idę w prawo

To ono w lewo pędzi w krąg

Sploty

Pląty

Zawijasy – taki plan

Ale z tym szczęściem – nie lubię być sam