(Atmospheric synth and slow lo-fi beat)

(Warm guitar melody starts playing softly)

มองดูนาฬิกา มันเดินไปช้าๆ

ท่ามกลางความเงียบงัน ที่มีแค่ภาพเธอลอยมา

แสงไฟบนถนน สะท้อนน้ำตาที่ร่วงหล่น

พยายามจะลืมเท่าไร แต่ใจมันยังคงสับสน

บอกตัวเองทุกครั้ง ว่าต้องเดินก้าวไป

แต่กลิ่นน้ำหอมของเธอ มันยังฝังในใจ

บทเพลงที่เราเคยฟัง วันนี้ฉันฟังมันคนเดียว

ท่ามกลางความมืดมิด ที่มีแต่ความโดดเดี่ยว

เหลือแค่เศษของความผูกพัน ที่เธอทิ้งไว้

เหมือนพายุที่พัดผ่าน และเอาทุกอย่างไป

ฉันยังคงติดอยู่ใน เมื่อวานที่ไม่หวนคืน

ทำได้เพียงแค่หลับตา และหวังว่าจะไม่ตื่น

รูปถ่ายในมือถือ ฉันยังไม่กล้าลบ

เรื่องราวที่เราเคยสร้าง มันยังไม่ยอมจบ

ข้อความที่พิมพ์ค้างไว้ แต่ไม่กล้ากดส่ง

ความรู้สึกของฉัน มันยังคงเดินหลง

บอกตัวเองทุกครั้ง ว่าต้องเดินก้าวไป

แต่กลิ่นน้ำหอมของเธอ มันยังฝังในใจ

บทเพลงที่เราเคยฟัง วันนี้ฉันฟังมันคนเดียว

ท่ามกลางความมืดมิด ที่มีแต่ความโดดเดี่ยว

เหลือแค่เศษของความผูกพัน ที่เธอทิ้งไว้

เหมือนพายุที่พัดผ่าน และเอาทุกอย่างไป

ฉันยังคงติดอยู่ใน เมื่อวานที่ไม่หวนคืน

ทำได้เพียงแค่หลับตา และหวังว่าจะไม่ตื่น

ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้

ฉันคงกอดเธอไว้ ไม่ให้เธอเดินจากไปไหน...

แต่มันก็เป็นแค่ฝันลมๆ แล้งๆ

ในคืนที่ดาวบนฟ้า มันดูไร้เรี่ยวแรง

เหลือแค่เศษของความผูกพัน ที่เธอทิ้งไว้

เหมือนพายุที่พัดผ่าน และเอาทุกอย่างไป

ฉันยังคงติดอยู่ใน เมื่อวานที่ไม่หวนคืน

ทำได้เพียงแค่หลับตา และหวังว่าจะไม่ตื่น

เหลือแค่เศษ... ของความผูกพัน

(แค่เศษของความผูกพัน)

หลับตาลงช้าๆ... ในคืนที่ไม่มีเธอ