(Mówiony / Szept)

Mówią, że szczęście jest proste.

Ale jeśli ma być prawdziwe,

To musi wyglądać tak...

Noc nas chłonęła, a my w samym środku burzy,

Biegaliśmy boso, mokra trawa, żadnych iluzji.

Śmiech głośniejszy niż grzmot, niech słyszą nas wszyscy,

Upadek w twoje ramiona, jedyny bezpieczny przystanek.

Jak kiedyś mam być szczęśliwa, to ma to wyglądać tak,

Nie spokój i cisza, lecz ten szalony pęd.

Kiedy wiatr uderza, a ja czuję twój smak,

Miłość to nie przystań, to jest ten porywający ląd.

W Rytmie Prawdziwej Miłości.

Na zaśnieżonej plaży, kiedy lodowaty wiatr pchał,

Trzymałeś mnie mocno, znów pokonaliśmy strach.

Unosisz mnie w górę, woda sięga kolan,

Wolność w moich żyłach, to jest nasz własny plan.

Biegnę boso, by poczuć ten piasek pod stopami,

Nie chcę niczego mniej, niż tych chwil pomiędzy nami.

Jak kiedyś mam być szczęśliwa, to ma to wyglądać tak,

Nie spokój i cisza, lecz ten szalony pęd.

Kiedy wiatr uderza, a ja czuję twój smak,

Miłość to nie przystań, to jest ten porywający ląd.

W Rytmie Prawdziwej Miłości.

Możemy leżeć na śniegu i patrzeć w niebo razem,

Lub tańczyć w świetle neonów, w tłumie ludzi i wrażeń.

Wiem, że w chaosie odnajdziesz moje oczy,

Bo to jest ten moment, który nigdy nie umoczy

Wszelkich pozorów, wiesz, to jest szczerość do granic.

Jak kiedyś mam być szczęśliwa, to ma to wyglądać tak,

Nie spokój i cisza, lecz ten szalony pęd.

Kiedy wiatr uderza, a ja czuję twój smak,

Miłość to nie przystań, to jest ten porywający ląd.

W Rytmie Prawdziwej Miłości.