Boża krówka przysiadła na liściu

i odpoczywa

Jakby czas przestał istnieć

Jakby cały świat skurczył się

do jednego zielonego liścia

Żaba zarechotała w stawie

donośnie,

zaznaczając swoją obecność

po chwili jednak

znów zapanowała cisza

tylko delikatne pluski wody

i szelest trzcin słychać w tle

Nic się nie dzieje

świat się kręci

świeci słońce

wiatr przegania chmury po niebie

Nic się nie dzieje

Pasikonik przeskoczył

na kolejne źdźbło trawy

trawa zadrżała,

po czym znów znieruchomiała

zatopiona w słońcu, jak w letnim śnie

W oddali zaszczekał pies

Raz, drugi, po czym ucichł

Jakby sam siebie przestraszył

Lub stracił powód do szczekania

Nic się nie dzieje

A jednak wszystko trwa

świat się kręci w swoim rytmie

słońce świeci

rzucając ciepłe promienie na liście

Wiatr przegania chmury

po bezkresnym niebie

leniwie, bez pośpiechu

Nic się nie dzieje

Nic się nie dzieje

pszczoły bzyczą nad kwiatami

motyl frunie lekko, bez trosk

zatańczył chwilę w powietrzu

i zniknął między krzewami

ptaki śpiewają swoje trele - morele

każdy z nich inny,

a jednak wszystkie tworzą jedną melodię

gdzieś między gałęziami

wiewiórki zbierają zapasy

ich rude ogony znikają

i pojawiają się jak iskry wśród liści

Dzięcioł stuka w drzewo

rytmicznie, cierpliwie

jakby wystukiwał kod

dla tych, którzy umieją słuchać

Nic się nie dzieje

świat się kręci

świeci słońce

wiatr przegania chmury po niebie

Nic się nie dzieje

Nic się nie dzieje

Ale nie ma śmiechu dzieci w oddali

nie słychać rozmów, kroków

z kominów nie snuje się dym

nie dzwoni telefon, nie pędzi auto

nie ma krzyku, nie ma pośpiechu

Chwila - stop

Stop

Ten świat przecież tętnił życiem

A gdzie są ludzie?

Czy zapomnieli o tym miejscu?

Czy odeszli na chwilę, czy na zawsze?

Czy to świat po nas - czy tylko świat bez nas?

Zbyt cicho

Zbyt spokojnie

Nic się nie dzieje

I właśnie to zaczyna niepokoić