W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie

I Szczebrzeszyn z tego słynie!

Wół go pyta: „Panie chrząszczu,

Po co pan tak brzęczy w gąszczu?”

Stół z powyłamywanymi nogami

stoi cicho pod ścianami.

Czy to susza, czy to uszy?

Czy się suszy suszka w gruszy?

To są polskie łamańce, językowe tańce!

Szedł Sasza suchą szosą, gdy go nogi niosą.

Jolka lojalna, Jolka nielojalna,

Sytuacja skrajnie niebanalna!

Król Karol kupił królowej Karolinie

korale koloru koralowego.

A w gąszczu szczawiu, przy dolinie,

szczygieł szczebiotał do kolegi swego.

Pocztmistrz z Tczewa, trzmiel w Trzebini,

wszyscy razem przy drabini.

Czy rak trzyma w szczypcach strzęp,

czy to tylko stary dąb?

Cóż, że ze Szwecji?

Cóż, że ze Szwecji?

Konstantynopolitańczykowianeczka!

Wyindywidualizowaliśmy się

z rozentuzjazmowanego tłumu!

To są polskie łamańce, językowe tańce!

Szedł Sasza suchą szosą, gdy go nogi niosą.

Jolka lojalna, Jolka nielojalna,

Sytuacja skrajnie niebanalna!

Czarna krowa w kropki bordo

gryzła trawę kręcąc mordą.

W Szczebrzeszynie... brzmi...