ای عاشقان (متال فارسی | Persian metal)
Lyrics
غزل شماره ۱۴ مولانا، ترکیب موسیقی سنتی ایرانی با موسیقی متال
این شعر مولانا، درباره ی غرق شدن کامل در عشق خداوند و رهایی از ترس‌ها و دغدغه‌های دنیایی است.
عاشق واقعی (مولانا و یارانش) چنان در عشق خدا مست و غرق شده‌اند که دیگر از طوفانِ زندگی، مرگ، فقر یا قضاوت مردم نمی‌ترسند
دنیا و مشکلاتش برایشان مثل آب برای ماهی است، نه تنها آسیب نمی‌زند، بلکه زندگی و شادی می‌بخشد
آن‌ها با شادی و سپاسگزاری از خداوند، خود را به جریان عشق می‌سپارند و از هر چیزی لذت می‌برند
ساقی (خداوند) آن‌ها را می‌برد گاهی به مستی و گاهی به فنا. اما عاشق، راضی است چون همه‌جا با معشوق خود است
ما در عشق خداوند چنان غرق شده‌ایم که طوفانِ دنیا برایمان مثل دریای آرام است، نه ترسی داریم، نه غمی، فقط شادی و تسلیم در برابر آن یار پنهان
🔥امیدوارم از شنیدنش لذت ببرید🔥
متن شعر: 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما
افتاده در غرقابه‌ای تا خود که داند آشنا
گر سیلِ عالم پر شود، هر موج چون اشتر شود
مرغان آبی را چه غم، تا غم خورد مرغِ هوا
ما رخ ز شُکر افروخته، با موج و بحر آموخته
زان سان که ماهی را بُوَد دریا و طوفان جانْ‌فزا
ای شیخ ما را فوطه ده وی آب ما را غوطه ده
ای موسی عمران بیا بر آب دریا زن عصا
این باد اندر هر سری سودایِ دیگر می‌پزد
سودایِ آن ساقی مرا، باقی همه آنِ شما
دیروز مستان را به ره، بِرْبود آن ساقی کُله
امروز مِی در می‌دهد تا برکَنَد از ما قبا
ای رشکِ ماه و مشتری، با ما و پنهان چون پری
خوش خوش کشانم می‌بری، آخر نگویی تا کجا
هر جا روی تو با منی، ای هر دو چشم و روشنی
خواهی سویِ مستیم کش، خواهی ببر سویِ فنا
عالم چو کوهِ طور دان، ما همچو موسی طالبان
هر دم تجلّی می‌رسد، برمی‌شکافد کوه را
یک پاره اخضر می‌شود، یک پاره عبهر می‌شود
یک پاره گوهر می‌شود، یک پاره لعل و کهربا
ای طالبِ دیدارِ او بنگر در این کهسارِ او
ای کُه، چه باده خورده‌ای؟ ما مست گشتیم از صدا
ای باغبان ای باغبان در ما چه درپیچیده‌ای
گر برده‌ایم انگور تو تو برده‌ای انبان ما