เตือนก่อบ่อย่า ว่าเจ้าก่อบ่ฟัง

แล้วยังดึงดัน เฮ็ดมันลงไป

ร้อยพันครั้ง ที่เคยให้อภัย

แฮงหยิ่งได้ใจ หยิ่งเฮ็ดให้เห็น

ผู้หญิงย่างกาย น้ำลายไหล คือจั่งหมาว้อ

โพ้ดเคียวคักกะด้อ เมืองพอสะกดบ่เป็น

กะหายผู้หญิง คือจั่งว่าคนเสียเส้น

เพื่อบ่ให้เจ้าไปสร้างเวร คนเศษเดนต้องเอาไปเผา!

ซั่วกว่าหมา เห็นตำตากะยังเฮ็ดได้!

มากกว่าคำว่าจังไร กับนิสัย สันดานเน่าๆ

เอาบ่เลือกหน้า ฮ้ายกว่า ซุมหมาเดือนเก้า

เฮ็ดหยังบ่เห็นหัวเฮา เอาเลยเจ้าให้สาแก่ใจ!

ฮีบไป สิไปทางใดก่อไป

เพราะว่าหัวใจ ฮับความ ลำบากมากมาย

หญิงธรรมดา บ่มีปัญญา สิเฮ็ดหยังได้

นอกจากว่าฮ้องไห้ แล้วไล่ไปไกลๆ ตา

กะสิได้แต่ภาวนา... ให้เจ้านั้นหนาเป็นหมาหัวเน่า!

(ให้เจ้านั้นหนา... เป็นหมาหัวเน่า!)