Μου έχουν στερέψει οι ευχές

μα ίσος και να κάνω λάθος,

ξόδεψα όλες μου τις αντοχές,

γκρίζο και σκοτάδι στο βάθος.

Ο παλιός κόσμος αντέχει υπάρχει,

έχει δικλείδες και άκριες παντού,

και δεν έχει χάσει ακόμα τη μάχη,

έχει σκοτεινές δυνάμεις έχει βουντού.

Τόσες άγιες θυσίες πήγαν χαμένες,

αρχές και κανόνες τώρα βουλιάζουν,

μέρες σκυθρωπές μέρες θλιμμένες,

οι άνθρωποι σαν λύκοι ουρλιάζουν.

Η απουσία της αγάπης τρομάζει,

η αρμονία της γης που σαλεύει

τη δομή των ψυχών μας αλλάζει,

το φως με το σκοτάδι παλεύει.

Στην καθαρή τη ματιά των παιδιών

αμυδρά υπάρχει κάποια ελπίδα,

το τέλος για να ρθει των παθών

του δικαίου να λάμψει η αχτίδα.

Άϊντε πια να σηκωθούμε ψηλά

χέρια και φωνές μας να ενώσουμε

για να δούμε τον ουρανό να γελά

ώρα τα φτερά μας ν' απλώσουμε

νέα ζωή στη γη μας να δώσουμε.