#bm

تو سکوتِ شب، دوباره

خسته از درد و شکستَم

هیچ کسی دور و برم نیست

دیگه از دنیا گذشتَم

خاطره‌های سرد و سنگین

همه جا تاریک و بی‌رنگ

چشمامو دوختم به جاده

که یه روز، توش بودی همرنگ

هر قدم ، که میرم، خسته

آخرِ راهه، شکسته

نیست از فردا نشونی

توی این دنیای بسته

دستام، بی‌حس و سرده

دل به چیزی دیگه قرص نیست

راهِ روشن پیش روم نیست

من شدم بی جون و خسته

هر قدم ، که میرم، خسته

آخرِ راهه، شکسته

نیست از فردا نشونی

توی این دنیای بسته

زندگی مثل یه خوابه

پُرِ کابوس و سَرابه

هر روز انگار که میمیرم

جایی که آخرِ راهه

پایانِ راهه، پُرِ سایه

همه جا بغضِ و آهِ

تنها موندم، زیر این سقف

دیگه بارون نمی‌باره