The moon bends over water,

Silver lines across the tide.

Boğaz’ın nefesi dokunur,

Soğuk ama yanımda seninle alive.

Kaldırım taşları saklar

Bin yıllık adımların sesini.

Your shadow lingers softly,

Sanki şehir tanıyor ikimizi.

There’s a pull I can’t escape,

Beni içine çeken o ince perde.

Every heartbeat finds your shape,

Kalbim, şehrin ritmine değer.

Istanbul nights, you carry my soul

İstanbul geceleri, al beni olduğu gibi

Burning slow, yet taking control

Darbuka kalbimi çağırır içeriye

Under your lights, I lose what I know

İstanbul dokunduğunda değişir her şey

Hold me close, don’t let it go

Bırakma, şehrin adımlarında yürü bende.

(soft layered voices, hypnotic)

İstanbul… take me in…

İstanbul… let me breathe…

La-la-la (whispered, distant echo)

In Galata’s quiet morning,

Mist hangs like memory’s veil.

Karaköy sokaklarında

Aşk usul usul izlerimizden süzülür, real.

Sen bir şehirden fazlasısın,

Tarih değil sadece, nefes.

You speak in silent corners,

Ruhuma dokunan bir ses.

There’s a pull I can’t escape,

Beni içine çeken o ince perde.

Every heartbeat finds your shape,

Kalbim, şehrin ritmine değer.

Istanbul nights, you carry my soul

İstanbul geceleri, al beni olduğu gibi

Burning slow, yet taking control

Darbuka kalbimi çağırır içeriye

Under your lights, I lose what I know

İstanbul dokunduğunda değişir her şey

Hold me close, don’t let it go

Bırakma, şehrin adımlarında yürü bende.

[Bridge] (yüksek duygusal nokta – vokal geniş)

If I vanish into your shore,

Sularına düşsem bile kaybolmam.

Cause you have seen a thousand wars,

Ama yine de aşkla uyandın her sabah.

And if I break,

Topla beni gizlice.

For I belong,

Bu şehrin kalb-i cesaretinde.

Istanbul nights, you carry my soul

İstanbul geceleri, al beni olduğu gibi

Burning slow, yet taking control

Darbuka kalbimi çağırır içeriye

Under your lights, I lose what I know

İstanbul dokunduğunda değişir her şey

Hold me close, don’t let it go

Bırakma, şehrin adımlarında yürü bende.

(İstanbul… İstanbul…)

I am yours.