เงียบไปตั้งนาน…คิดว่าคงลืมกัน

ใจมันก็เริ่มดีขึ้นบ้าง ไม่ค่อยได้ฝันถึงเธอแล้ว ในทุกวันนี้

แต่พอเห็นรูปเธอ ขึ้นมาบนหน้าจอ มือถือ

ทุกความเข้มแข็งในใจ…มันพังลงหมดเลย

คำว่า "สบายดีไหม?" สั้น ๆ ที่เธอพิมพ์

ทำเอาความเข้มแข็งที่มี พังในหนึ่งวินาที

เธอไม่รู้หรอก ว่าฉันต้องใช้เวลานานเท่าไหร่

กว่าจะกล้าปล่อยมือจากอะไร ที่ยังรู้สึกอยู่

แค่เธอทัก…ฉันก็สะดุ้ง

ทั้งที่นั่งอยู่เฉย ๆ ใจมันก็วูบ ดิ่งลงลึก

เหมือนโดนดึงกลับไปในวันเก่า ที่เคยเจ็บที่สุด

เธอทักมาเฉย ๆ…แต่ฉันแทบล้มทั้งยืน

หรือเธอไม่รู้…ว่าเธอคือแผลในใจ

ที่ฉันพยายามดูแล จนเกือบจะหายดี

เธอแค่เบื่อ แล้วลองส่งข้อความมาเล่น ๆ

แต่สำหรับฉัน…นั่นคือระเบิดเวลา

แค่เธอทัก…ฉันก็สะดุ้ง

ทั้งที่ใจมันนิ่งมานานแล้ว

ข้อความสั้น ๆ ที่ไม่คิดอะไร

มันดังกว่าเสียงหัวใจที่พยายามลืม

ต่อไปถ้าเธอคิดจะทัก…ขอแค่เงียบไปเลยยังดีกว่า

เพราะคำว่า "คิดถึง" ของเธอ…มันฆ่าฉันช้า ๆ

เงียบไปตั้งนาน…คิดว่าคงลืมกัน

ใจมันก็เริ่มดีขึ้นบ้าง ไม่ค่อยได้ฝันถึงเธอแล้ว ในทุกวันนี้

แต่พอเห็นรูปเธอ ขึ้นมาบนหน้าจอ มือถือ

ทุกความเข้มแข็งในใจ…มันพังลงหมดเลย

คำว่า "สบายดีไหม?" สั้น ๆ ที่เธอพิมพ์

ทำเอาความเข้มแข็งที่มี พังในหนึ่งวินาที

เธอไม่รู้หรอก ว่าฉันต้องใช้เวลานานเท่าไหร่

กว่าจะกล้าปล่อยมือจากอะไร ที่ยังรู้สึกอยู่

แค่เธอทัก…ฉันก็สะดุ้ง

ทั้งที่นั่งอยู่เฉย ๆ ใจมันก็วูบ ดิ่งลงลึก

เหมือนโดนดึงกลับไปในวันเก่า ที่เคยเจ็บที่สุด

เธอทักมาเฉย ๆ…แต่ฉันแทบล้มทั้งยืน

หรือเธอไม่รู้…ว่าเธอคือแผลในใจ

ที่ฉันพยายามดูแล จนเกือบจะหายดี

เธอแค่เบื่อ แล้วลองส่งข้อความมาเล่น ๆ

แต่สำหรับฉัน…นั่นคือระเบิดเวลา

แค่เธอทัก…ฉันก็สะดุ้ง

ทั้งที่ใจมันนิ่งมานานแล้ว

ข้อความสั้น ๆ ที่ไม่คิดอะไร

มันดังกว่าเสียงหัวใจที่พยายามลืม

ต่อไปถ้าเธอคิดจะทัก…ขอแค่เงียบไปเลยยังดีกว่า

เพราะคำว่า "คิดถึง" ของเธอ…มันฆ่าฉันช้า ๆ