ปลายฝนต้นหนาว กลางคืนที่เหงา

เสียงหัวใจเบา เบา ลงทุกวัน

ชีวิตคนจน บนทางไกลฝัน

ต้องกัดฟัน เดินผ่านพายุใจ

เหนื่อยแฮงแทบล้ม จมในน้ำตา

แต่ภาพเจ้าหลับตา ยังฮ้อนในหัวใจ

มือที่เคยจับ บ่ได้ยินเสียงไผ

ในใจ มีแต่เจ้าผู้เดียว ที่ยังรออยู่

ต้องรอดเพื่อไปกอดเธอ

ถึงใจสิเผลอ อยากปล่อยมือบางที

แต่ฮอยยิ้มเจ้าวันนี้

ยังจุดไฟฮีตใจให้บ่ถอย

ขอแค่ใจยังหายใจต่อ

ขอแค่พ้อ เธออีกจักหน่อย

สัญญากับดาวที่ลอย

สิอด สิสู้ สิรอด…เพื่อกอดเธอ

ข้าวปลาในเมือง บ่คือบ้านเฮา

แต่ใจบ่เหงา เมื่อคิดฮอดหน้าเจ้า

แรงงานไหลเวียน จากศรัทธาเบา เบา

แค่เจ้าอยู่บ่เซา…ยังมีกำลังใจ

ต้องรอดเพื่อไปกอดเธอ

บ่แม่นเพื่อเงินทองหยังหลาย

แค่นอนเบิ่งดาวคือเก่า

อยู่หน้าบ้านเฮาที่เคยปลูกไว้

รออีกนิดเด้อหล่าใจ

ข่อยสิฮอดในคืนฟ้าใส

กอดให้หายคิดฮอดหลาย

คือคำว่า ฮักแท้... ที่เฮาเฝ้ารอ

เจ็บจังใด๋ข่อยสิบ่ยอมแพ้

เพราะรู้ว่าแท้แท้ เจ้าคือทุกลมหายใจ

ฝากแสงเดือนให้บอกอ้าย

ว่าใจอ้าย… ยังฮักคือเก่า

ต้องรอด…เพื่อไปกอดเจ้า....