Stał człowiek na skrzyżowaniu

o świcie, drżąc jak liść…

patrzył… patrzył w niebo —

i nie wiedział, dokąd iść…

Tak dłużej być nie może,

nie będzie dłużej mógł…

Dziś trzeba zdecydować

czy wybrać jedną z dróg…

Czy dać im prezent z życia,

swe życie-ersatz,

iść dobrowolnie do nich

na Stawki na plac?

Czy murem… i do miasta

na Chłodną… i dalej…

na rojną Marszałkowską…

i do pachnących Alej?…

A potem pod Belweder…

zasłuchać się w piosenki

jesiennych suchych liści

złocących dziś Łazienki?…

Stał na skrzyżowaniu

bezradny mężczyzna:

— Na Mokotów? Czy na Pragę?…

A może Pelcowizna?…

I wreszcie machnął ręką…

Postanowił bez słowa…

l wybrał drogę…

…Czerniakowa…