Ξένος ο κόσμος γύρω μου
Δεν τον αναγνωρίζω
Ξένος θαρρώ κι αλλότριος
Ο δρόμος που ατενίζω

Ξένη μου δείχνει η εποχή
Σαν άνοιξη δε μοιάζει
Τα άνθη δε μυρίζουνε
Η σκόνη με κουράζει

Ξένος για μένα και ο καιρός
Δεν είναι πια γνωστός μου
Μπερδεύτικαν οι εποχές
Και έξω και εντός μου

Ξένοι οι άνθρωποι στη γη
Ζώντας εν πεποιθήσει
Λογοδοτούν στο φυσικό
Κι όχι στο παρά φύση

Δεν υπακούμε σε αρχές
Δεν έχουμε πια ήθη
Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Δεν υπακούμε σε αρχές
Δεν έχουμε πια ήθη
Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Άγνωστοι και οι άρχοντες
Που με τη θέλησή τους
Πατούν στο αίμα των νεκρών
Σα νάτανε εχθροί τους

Ε και τι έγινε μου λες
Αν δεν κρατάς τον τύπο
Σαν δεν κυλάει η ζωή
Στου ρολογιού τον κτύπο;

Άκου λοιπόν μια συμβουλή
Που 'χει μεγάλη αξία
Άμα τον τύπο δεν κρατάς
Σαπίζει η ουσία

Αν στο αυγό θα προκληθεί
Στο τσόφλι μια ρωγμή
Τότε η ουσία χάλασε
Σ' επόμενη στιγμή

Τα φρούτα προστατεύονται
Πολύ καιρό απ' τη φλούδα
Αν απ' αυτήν καθαριστούν
Τότε τα τρώει η σούδα

Δεν υπακούμε σε αρχές
Δεν έχουμε πια ήθη
Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Δεν υπακούμε σε αρχές
Δεν έχουμε πια ήθη
Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Θαρρείς αν έχεις σεβασμό
Στερείσαι ελευθερία
Μα ακριβώς το αντίθετο
Συμβαίνει στην ουσία

Αν να κρατάς αντίσταση
Λίγο δεν έχεις μάθει
Βρίσκεσαι να 'σαι έρμαιο
Και δέσμιος στα πάθη

Ζώσου λοιπόν την ηθική
Με σεβασμό οπλίσου
Τον ξένο κόσμο να διαβείς
Στη διάρκεια της ζωής σου

Δεν υπακούμε σε αρχές
Δεν έχουμε πια ήθη
Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Δεν υπακούμε σε αρχές
Δεν έχουμε πια ήθη
Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Ο σεβασμός πληγώθηκε
Και πέσαμε στη λήθη

Και πέσαμε στη λήθη!