นางสาววรัญญา อยู่คำม่วงบ้านเฮา

เรียนเทคโนโลยีดิจิทัล กะคือเก่งบ่เบา

แต่งโตสบายๆ มีแต่ยิ้มบ่อู้บอ้าว

คึดฮอดเธอคราวใด๋ ใจมันกะยิ้มเอาๆ

ชอบแมวน้อยตัวจ้อย สิได้เห็นยามเลิกเรียน

อุ้มมันแล้วหัวเราะ เบิ่งแล้วโลกมันหมุนเวียน

เธอรักสัตว์คือพวกหมา โตเธอกะอารมณ์ดี

บ่เคยมีเรื่องมาก ชีวิตเธอเป็นแบบนี้

วรัญญา... ง่ายๆ แต่มีคุณค่า

ใช้ชีวิตธรรมดา แต่ใจเธอมันบ่ธรรมดา

บ่ต้องแต่งเติม บ่ต้องเป็นคนดัง

แต่น้องเธอคือนางฟ้า… ของโลกใบนี้

ยามเช้าเธอใส่เสื้อโปโล ไปเรียนวิทยาลัย

กะปิ่นกะเป๋าหนักๆ แต่ใจเธอมันเบาสบาย

บ่เคยบ่น บ่เคยเว้า ว่าชีวิตมันหนักไป

เธอบอกว่า “เป็นโตเฮา... กะดีแล้วล่ะ”

วรัญญา... ง่ายๆ แต่มีคุณค่า

ใช้ชีวิตธรรมดา แต่ใจเธอมันบ่ธรรมดา

บ่ต้องแต่งเติม บ่ต้องเป็นคนดัง

แต่น้องเธอคือนางฟ้า… ของโลกใบนี้

วรัญญา… จากคำม่วงบ้านเฮา

แม่นบ่ดังคือดารา แต่ใจเธอเบิ่งแล้วอุ่นซำบาย

เจอเธอแล้วกะอยากสิยิ้ม คือได้พักใจ

วรัญญา… เธอคือแรงใจ... ของไผหลายๆ คน